Nil    -    Rzeki24.info !


Życie starożytnych Egipcjan skupiało się wokół delty i doliny dolnego Nilu. Pierwszą próbę odnalezienia źródeł rzeki podjęto już za czasów Nerona w 54-68 r n.e. Jednak dopiero podróże europejskich naukowców w XIX wieku dostarczyły informacji o rzece i obszarach wokół niej. Pierwszymi podróżnikami, którzy dotarli w okolice Jeziora Wiktorii byli Richard Burton i John Speke. Zaplanowali oni swoją ekspedycję od strony jeziora Tanganika, odwrotnie niż robiono to dotychczas. Wyprawa narodziła hipotezę, iż Nil wypływa z Jeziora Wiktorii. Kolejnym podróżnikiem, który odkrył Lualabę, początek Konga, mylnie uznawany za początek Nilu, był David Livingstone. Rzeczywiste źródło Nilu odnalazł Henry Morton Stanley, który dzięki dokładnym badaniom wokół Jeziora Wiktorii, odnalazł Kagerę. Polskim podróżnikiem związanym z Nilem był Leon Cienkowski. W 1847 r. dotarł do górnego biegu Nilu Białego. Nil Alberta kieruje się niemal prosto na północ wąską doliną Nimule. Po kilkuset kilometrach zatacza łuk i zaczyna płynąć na północny zachód. W tym miejscu wpada do niego jako prawy dopływ Aswa. Rzeka zaczyna płynąć na północ pod nazwą Nil Górski (Bahr al-Dżabal). Na tym odcinku koryto rzeki jest żeglowne dla większych statków. Poniżej miejscowości Dżuba wpływa na teren Kotliny Sudanu Wschodniego, a następnie pomiędzy 7 a 9°N wpada do kompleksu bagien As-Sudd i rozgałęzia się na liczne odnogi. Wysoka temperatura powietrza w porze suchej sprawia, że Nil Górski niemal całkowicie znika z powierzchni ziemi jako samodzielna rzeka. Na tym odcinku Nil Górski traci około 2/3 zasobów wody. W południowym Sudanie przyjmuje duży lewy dopływ Bahr al-Ghazal. Dzięki niemu staje się potężną rzeką i od tego momentu nosi nazwę Nil Biały (Al-Bahr al-Abjad). Początkowo płynie on równoleżnikowo na wschód. Dopiero po wchłonięciu prawego dopływu Sobat, zaczyna płynąć na północ. Następnie podąża przez wyschniętą równinę stanowiącą wschodni skraj Sahary i dociera do stolicy Sudanu, Chartumu. W Chartumie łączy się ze swoim największym dopływem – Nilem Błękitnym (Al-Bahr al-Azraq). Poniżej ujścia Nilu Błękitnego rzeka aż do ujścia płynie jako Nil. Wkracza na obszar wyżyny Bajuda, gdzie przyjmuje kształt przypominający literę "S". W miejscu, w którym napotyka skały tarczy saharyjskiej, tworzy katarakty. Na tym odcinku występuje ich sześć, oznaczonych cyframi rzymskimi w porządku rosnącym w górę rzeki. Są one spławne tylko w okresie wysokiego poziomu wody. Ostatnim większym dopływem Nilu jest Atbara. W dalszej części Nil pokonuje ponad 2500 km przez pustynną część Sahary. W dolnym biegu rozszerza się, a przy ujściu do Morza Śródziemnego tworzy rozległą deltę.


Strona główna » Business » Real Estate
  
Dolny Nil przez tysiące lat był ośrodkiem cywilizacji egipskiej i posiada najdłuższą na świecie serię corocznych zapisów dotyczących powodzi, natomiast górny Nil był prawie nie znany aż do końca XIX w., kiedy zbadali go Europejczycy. Podstawą egipskiego rolnictwa są uprawy pszenicy, bawełny, kukurydzy, ryżu i trzciny cukrowej. Do niedawna były one skoncentrowane w delcie i dolinie Nilu i oparte na corocznych wylewach, przynoszących na pola żyzny muł. Wybudowanie w 1960 Wielkiej Tamy Asuańskiej i utworzenie Jeziora Nasera między pierwszą i drugą kataraktą pozwoliło na kontrolę wylewów, całoroczne nawadnianie i produkcję energii elektrycznej. Jednak w jeziorze osadza się większość mułu niesionego przez Nil, co spowodowało konieczność stosowania nawozów sztucznych, zastępujących dotychczasowe naturalne użyźnianie przez rzekę. Ponadto kurczy się delta Nilu, gdyż erozja morska usuwa z niej więcej materiału niż przynosi rzeka. Nil jest żeglowny między kataraktami. Prócz Wielkiej Tamy Asuańskiej znajduje się tu 7 innych zapór wodnych. Na niektórych odcinkach Nil nosi różne nazwy. Stanowił natchnienie dla artystów, m.in. rzeźba Nilu w Muzeum Watykańskim. Nil, Nahr an-Nil, najdłuższa rzeka na Ziemi, płynąca we wschodniej części Afryki, przez Burundi, Rwandę, Ugandę, Sudan i Egipt. Długość 6671 km, powierzchnia dorzecza 2,9 mln km2. Źródła w Burundi: za rzekę źródłową uważa się Kagerę. Nil przepływa przez jeziora: Wiktorii, Kioga i Alberta oraz pustynie: Saharę, Nubijską, Libijską i Arabską. Uchodzi deltą (o powierzchni 24 tys. km2) do Morza Śródziemnego, dwa główne ramiona ujściowe noszą nazwy Rosetta i Damietta. Między Chartumem a Asuanem na Nilu znajduje się 6 progów rzecznych, zwanych kataraktami.